فى محلّ النّزاع : يعنى ملازمه بين وجوب ذو المقدّمه با وجوب مقدّمه . و ان كانت : ضمير در « كانت » به عاديّه برگشته و اين جمله عطف به « فان كانت » مىباشد . انّ التوقّف عليها : كلمهء « التّوقّف » اسم « انّ » و مقصود از آن نيز توقّف ذو المقدّمه بوده و جار و مجرور « عليها » متعلّق به « التّوقّف » و ضمير در آن به مقدّمه برگشته و خبر « انّ » جملهء « و ان كان الخ » مىباشد . و ان كان فعلا واقعيّا : ضمير در « كان » به توقّف برگشته و اسم « كان » و كلمهء « فعلا » به معناى حال حاضر و ظرف زمان و كلمهء « واقعيّا » خبر مىباشد . الّا انّه لاجل الخ : ضمير در « انّه » به توقّف واقعى در حال حاضر برمىگردد . الممكن عقلا : كلمهء « الممكن » صفت « طيران » بوده و كلمهء « عقلا » تميز « الممكن » مىباشد . فهى ايضا : ضمير « هى » به عاديّه برگشته و منظور از « ايضا » يعنى همچون مقدّمه شرعيّه مىباشد . لغير الطائر فعلا : منظور از « فعلا » زمان حال حاضر مىباشد . و ان كان طيرانه ذاتا : ضمير « طيرانه » به طائر برمىگردد و مقصود آن است كه طيران او محال نيست ذاتا بلكه الآن امكان پرواز ندارد . و منها تقسيمها الخ : ضمائر و نكات دستورى همانند قبلى است . و لو على القول بكون الاسامى الخ : يعنى « و لو كان رجوع مقدّمة الصّحة الى مقدّمة الوجود يكون الاسامى الخ » و مقصود از « الاسامى » اسامى و الفاظ عبادات مىباشد . المسمّى باحدها : ضمير در « احدها » به اسامى يعنى اسامى عبادات برمىگردد . عدم اتّصافها : ضمير در « اتّصافها » به مقدّمهء وجوب مثل استطاعت براى حجّ برمىگردد . من قبل الوجوب المشروط بها : ضمير در « بها » به مقدّمهء وجوب برگشته و مقصود از « الوجوب المشروط بها » مثل حجّ مىباشد . و كذلك : مشار اليه « ذلك » خارج بودن از محلّ نزاع مىباشد .